De Stadsterrorist

We spreken met de stadsterrorist op een geheime locatie. Hij wil ons alleen te woord staan als volstrekte anonimiteit is gewaarborgd. Omdat dit nummer gaat over de soms mindere kanten van onze stad konden we niet om deze strijder heen. Bij binnenkomst in het etablissement worden we eerst gefouilleerd.

Het is allemaal begonnen bij de Hofstadgroep. Ik was daar de man die de explosieven ontwierp en in elkaar zette. Op een gegeven moment is er een explosief ontploft en daarbij verloor ik een hersenhelft. Die functioneerde niet meer. Daar zetelt onder ander het empathisch gevoel dus dat was ik kwijt. In mijn beroep is dat natuurlijk niet zo erg maar het is toch wel en handicap. Van mij ging te weinig dreiging uit vond men daar. Ik werd al lachend een code groen genoemd en dat is in gewone mensentaal een ’watje’. Ik ben daar toen vertrokken en voor mezelf begonnen. Zo belandde ik in Lelystad.

Hier is nog een laag dreigingsniveau dus hier kun je als terrorist wel wat verschil maken. Ik heb aansluiting gezocht bij de mensen die tegen de Oostvaardersplassen zijn maar die zijn me te soft. Om nou balen hooi over een hek te gaan gooien om beesten bij te voeren dat leek me geen uitdaging. Ik heb vervolgens aangeboden om de Landingsbaan van het vliegveld te ondermijnen. Daar ben ik op teruggekomen want als dat vliegveld er niet komt heb ik daar voor niets in geïnvesteerd. Een forse bom op het Stadshart heeft ook door mijn hoofd gespeeld maar door al die leegstand is het effect daarvan beperkt. Bovendien kwam ik niet uit de eisen die ik daar wilde stellen. Ik dacht toen aan een daad gericht tegen de C&A-vestiging want de Brennikmeijers hebben heel veel geld. Maar toen las ik dat ze er over denken allerlei vestigingen te sluiten.

Ik ben nu bezig met een terroristische daad waar ik nog niet veel over kwijt kan maar die zeker zal zorgen voor een aanzienlijke stijging van het dreigingsniveau hier in de stad. Het heeft te maken met de zuil van Lely maar dat is nog niet zeker. Je moet wel je beperkingen kennen. Mijn hoogste doel is de burgemeester langdurig te laten beveiligen. Ik heb me al een paar keer gebogen over een uitgekiende dreigbrief maar daar kwam ik niet helemaal uit. Dat heeft ook te maken met die ontbrekende hersenhelft. Daar zat mijn taalgevoel. En deze burgmeester heeft ook haar op haar tanden heeft dus die brief zou echt heel afschrikwekkend karakter moeten hebben om haar angst aan te jagen. Misschien moet ik ook eens kijken naar het doelwit in de oppositie van de raad.

Sympathiek blad trouwens die Lelybom. Ik had er nog niet van gehoord maar sta jullie graag te woord.  Goed ik heb jullie nu een kijkje gegund in het terroristisch centrum van Lelystad maar ik moet nu weer naar huis. Oezie zit alleen thuis en die moet echt uitgelaten worden. Tot ziens en veilig thuis he?

Naam en BSN nummer bij de redactie bekend