DROOG

Bescheiden zwijgt zij

een geruisloze getuige

Stilleven in droog decor

In zwaar zinderende hitte

en zeldzaam onweer

verzaakt zij nauwelijks

En zij wijst de weg

voor-, achter-, opwaarts

in prikkelende pracht

Reukloos en statisch

niet te genaken ontvangt

zij met harde weerstand

Stug, onbuigzaam en

stekelig vult zij zich

voor onbepaalde tijd

In zo veel verschijningen

dat het je duizelt dus

de schier ongenaakbare cactus

© Marc Broekmans, juni 2020

TEGEN VIJVEN

Laag licht beschijnt wolken op het Bovenwater

de oranje bol verlicht hel een eendentheater

koeten drogen roze vliezen voor een gladde duik

Golven tuimelen weerbarstig richting oevers

De elementen vormen felgekleurde linten

Van loodgrijs, hardblauw, tot helder groene tinten

die het netvlies raken als souvenir voor later

zo omkranst de zon wolken op het Bovenwater

© Marc Broekmans, 1 februari 202

Zinderen

Oh sexy vrouw, ik ben voor u gezwicht
in kleffe hitte werd mijn liefde opgericht

In kurkdroge dakgoten leggen vogels lood
en ik, ik vrij me hier in natte lakens dood
maar wat wil ik, ons verlangen is zo groot

Oh sexy vrouw, lijf en leden worden loom
de tong maakt overuren in kolkend idioom
Witte wijn besprenkelt een super geile droom
Uw lichaam kronkelt zich rondom mijn boom

Oh sexy vrouw, ik ben voor u gezwicht
Voor uw geest wordt een monument opgericht
Zon blakert lichamen in een zinderend gedicht
Tongen komen los en een idylle ziet het licht


© Marc Broekmans, mei 2020

Vrijheid

Voel je vrij te gaan
en staan waar je wilt
Maar beknel me niet
en zie mijn waarde

Voel je los en luchtig
Leef onbekommerd
maar houd je grenzen
Beknot mijn zijn niet

Voel je onbelemmerd
Zeg het zonder dwang
maar let op je woorden
en schaad mij niet

Blijf in jouw element
Wees altijd eerlijk en
houd rekening met mij
Laat vrijheid vrij blijven



© Marc Broekmans, 8 april 2020

Ha die Co

Verkoudheidsvirussen voelen zich thuis en leiden een eigen leven
Covid komt binnen en klemt zich vast om valse lucht te geven

Hij richt een ware puinhoop aan in aangetaste longen
‘T piept en kraakt en snottert door totdat de doodsstrijd is gezongen

Een wisse dood na lange strijd zal ons nederigheid leren
Koortsachtig werken artsen om de crises te bezweren

Alle zieken quarantaine, dat moet uiteindelijk wel werken
Ondertussen trekt het volk zich terug in schuilplaatsen en kerken

Het geld ontwaart, wordt bijgedrukt, zo kan de motor blijven lopen
Maar straks, let op, het zal zo gaan, kunnen velen niets meer kopen

Misschien leidt al dat zuchten nog eens tot vredevolle tijden
Maar voorlopig is het beter om alle massa’s te vermijden!

(C)Marc Broekmans, 24 maart 2020

Schoonschrift

een zweefvlieger uit lelystad
is boos over vakantievluchten
“Zij bederven onze luchten en
wij plukken de wrange vruchten”
Hij is al die plannen zat

hij beklimt zijn machine
vliegt over de marker wadden
grijpt de knuppel bij zijn kladden
en schrijft in grote letters HIER

Ik heb schone lucht in het vizier

(C) Marc Broekmans

Mooi blauw

Hoe jij die kelk leeg drinkt

jouw snuitje zuigend in de steel

Een weg zoekt naar het vocht

Je smalle poten benut voor

het subtielste evenwicht

Hoe jij na deze stille daad

het zwerk af speurt naar

sappige prooien en

voedzame zuren, met

jouw subtiele capriolen

Hoe jij desnoods in de

lucht je partner vindt, haar

teer bemint, je blinkende

vleugels torst op zoele wind

Onderwijl muggen en larfjes verslindt

Mooie blauwe glazenmaker,

Er loeren tal van roofvogels

Die jou zien als lekkernij

Nu vlieg jij hier nog vrij

Jouw snelle leven ten top

Maar na maanden ben jij op  

© Marc Broekmans

IJskoud

krakeenden kwetteren klaaglijk
als hard vocht aanzwelt tot ijs
een wak trilt in de ijzige wind,
die mijn wanten doet verstijven
blauw verschiet in hel turkoois
kwik barst uit zijn element
mijn adem krijgt vaste vorm
stuurloos is de ruitenwisser
banden verliezen grip op asfalt
een zee van geluid daalt onder nul
de ruiten barsten van de scheuren
elf steden slaan ijlings op hol
aan de rand van de kilte stolt
mijn bloed; celsius rijdt een
scheve schaats, zwart trekt voor
mijn ogen, ijskoud buitengaats